Afscheid van de USA

Vandaag was onze laatste dag van een fantastische 4 weken durende reis door een zevental staten van de USA.

We vliegen pas om 21.00 uur en hebben een taxi besteld om ons om 17.00 uur vanaf het hotel naar het vliegveld te brengen. We willen ons 3 uur voor vertrek inchecken en het is ruim een uur rijden naar Kennedy Airport. We checken ons uit bij het hotel, zetten onze ingepakte koffers in een afgesloten ruimte van het hotel en besluiten om de rest van de dag maar in Central Park door te brengen. Een wijs besluit want het is veel te warm om nog door de straten van New York te struinen. Om 10 uur in de ochtend is de grens van 30 graden al ruim gepasseerd. Het zal deze middag tegen de 40 graden aan worden.

In Central Park is het onder de bomen aan het meer nog enigszins uit te houden. Voorzien van een paar flessen lekker koel water gaan we dan ook op pad. Bij de ingang van het park ontdekken we een dame met twee kindertjes aan de arm. Voor het gezelschap lopen een 5-tal fotografen die druk in de weer zijn om ontelbare foto's van het stelletje te maken. Dat zal dus wel weer een bekendheid zijn en wij doen ons best om haar te herkennen maar helaas, ze doet geen belletje rinkelen bij ons en we herkennen haar totaal niet. Op een gegeven moment vindt ze het wel genoeg geweest en sommeert de fotografen op te houden en haar verder met rust te laten. Ze gehoorzamen nog ook en druipen af.

In het centralere deel van het park is het heel druk en gezellig. Profieltekenaars, acrobaten en nog diverse andere artiesten en muzikanten vermaken het talloze publiek. Ook op het meer is het druk, talloze roeiboten al dan niet gevuld met romantisch aandoenlijke stelletjes banen zich kris kras een weg naar een onbekende bestemming. Ver weg zal dat niet zijn want dit meertje is niet zo groot. Wij vinden het veel te warm in zo'n bootje op het water in de brandende zon en blijven lekker op een bankje in de schaduw zitten om het schouwspel te bekijken.

Rond het middaguur ontdekken we een kraampje met hotdogs en we wagen ons aan deze typisch Amerikaanse snack. Dan horen we dixielandmuziek en gaan op het geluid af. Er blijkt inderdaad een kwartet muzikanten hun CD aan het promoten te zijn en het is er beregezellig. Samen met vele anderen genieten we van dit gratis muzikale festijn.

Rond 15.00 uur vinden we het wel tijd om richting hotel terug te gaan. We bezoeken onderweg nog de nodige winkels, niet om te shoppen maar om wat af te koelen. In de winkels is het door de vele op volle toeren draaiende airco's nog uit te houden.

Terug in het hotel wachten we geduldig op de taxi. het is een speciaal door het hotel ingehuurde service, want op de normale Yellowcabs kun je niet vertrouwen, die komen gerust een uur te laat, en dat kunnen we nu helemaal niet hebben. Een andere hotelgast heeft wel een Yellowcab bestelt en wacht al geruime tijd. Hij vertelt ons dat het op dit tijdstip bijna onmogelijk is om op tijd de stad uit te komen. gelukkig komt onze auto ruim op tijd en om 16.45 vertrekken we op weg naar het vliegveld. De chauffeur vertelt ons dat er op de Brooklynbridge een ernstig ongeluk is gebeurt en dat hij alternatieve routes moet gaan nemen om ons op tijd bij het vliegveld af te kunnen zetten. Wij vinden het prima, de prijs voor de taxirit staat immers toch al vast. Dat hebben we geweten, hij rijdt als een kamikazepiloot en we staan bijna doodsangsten uit. Afsnijden van auto's, over de vluchtstrook rijden, over doorgetrokken strepen rijden om een parallelrijbaan te kunnen nemen, alles lijkt geoorloofd hier in New York. Hij stelt ons gerust door te zeggen dat zijn vrouw hem ook een'crazy driver' vindt maar dat je dat in New York als taxichauffeur wel moet zijn om nog wat te kunnen verdienen. Het getoeter van de gesneden medeweggebruikers is dan ook niet van de lucht. Echter, om 18.00 uur staan we bij de vertrekhal van Kennedy Airport en na de koffers uitgeladen te hebben bedanken we hem voor de rit en hopen hem nooit meer te zien.

De vlucht naar Londen duurt 'slechts' zeven uur, dus we hebben na het avondeten nog enkele uurtjes tijd om een dutje te doen. Dat is wel enigszins gelukt en wanneer we de ogen weer openen blijkt het al weer licht te zijn. Het was een voorspoedige vlucht met wel wat turbulentie. De overstap in Londen op Heathrow loopt wat minder soepel. Het begint al met een busrit naar een andere terminal. Waarom kunnen ze dat niet van Schiphol afkijken? Nee, nu moet je in de rij om na 10 minuten wachten met een stinkende bus een fiks aantal kilometers verderop afgezet te worden. Dan wordt René er weer uitgepikt om uitgebreid gefouilleerd te worden en Rita staat dit met een lachend gezicht van een afstandje te bekijken. Ook de handbagage wordt helemaal aan een uitgebreid onderzoek onderworpen. De boosdoener blijkt een flesje mondwater in combinatie met een reiswekkertje in de trolley te zijn. Uiteindelijk blijkt alles in orde en kunnen we naar de gate. Het onderzoek heeft ons wel een dik uur gekost. het is dus maar goed dat we een kleine drie uur tijd hebben om over te stappen. Dan de informatie naar welke gate we moeten gaan om in te checken voor de reis naar Schiphol. Ook daarvoor kunnen ze in Londen nog veel van Schiphol leren. Om half twaalf begint het instappen en om kwart over elf staat op de infoborden nog geen gate vermeld bij de vlucht naar Amsterdam. Hoe moeilijk kan het zijn om dat op tijd te vermelden. Zeker als je weet dat de wandeling naar de verst weg gelegen gate, minimaal 20 minuten in beslag neemt. Eindelijk krijgen we de informatie en kunnen instappen voor de één uur durende vlucht naar Schiphol. Daar aangekomen loopt alles weer op rolletjes. Koffers ophalen, telefoontje naar de parkeerdienst die de auto keurig op tijd aflevert en de autorit naar Roosendaal. Allemaal prima gegaan.

Nu nog bijkomen van alle vermoeienissen van een fantastische ervaring in de USA.

Dit was onze laatste bijdrage aan dit reisblog, mogelijk dat we ooit nog eens zoiets gaan doen en dan houden we jullie uiteraard weer netjes op de hoogte van al onze belevenissen.

Iedereen die de blog gelezen heeft, wij hopen dat jullie dit met veel plezier hebben gedaan en een beetje van onze reis hebben mee kunnen genieten. Alle familie, vrienden en kennissen die de moeite hebben genomen om één of meer, en sommigen veel meer, reacties te plaatsen, ontzettend bedankt daarvoor. Ook wij vonden het heel leuk om die reacties en opmerkingen te lezen, het was 's ochtends ons eerste werk.

Hartelijke groeten van René en Rita.

New York en Central Park

Vandaag is onze laatste dag in New York, morgen vliegen we weer terug naar Nederland. Het waren hectische dagen met hoge temperaturen. Vandaag liep de temperatuur op naar 36 graden en we hebben dan ook de meeste tijd doorgebracht in Central Park. Onder de bomen was het nog een beetje uit te houden.

Rita heeft nog een leuke houtskooltekening van zichzelf laten maken door een chinese kunstenares, en ik moet zeggen, dat is aardig gelukt. In de middag is het zo warm geworden dat we maar naar de hotelkamer zijn gevlucht. Hebben we ook nog de Duitsers van Italie zien verliezen.

Tegen de avond zijn we weer op stap gegaan en hebben heerlijke sushi gegeten met een lekker koud wijntje er bij, dat smaakte. Op de terugweg zijn we nog over Times Square gewandeld en hebben daar nog de nodige foto's gemaakt. Er is zelfs een tribune aangelegd om de vele toeristen te kunnen laten genieten van de hectiek op dit kruispunt.

René heeft nog een extra trolleykoffer gekocht, soms scheelt het wel heel veel met Nederland wat je hier aan electronische apperatuur kunt kopen, en tja je moet het ook nog mee kunnen nemen! Vanavond nog een galery bezocht, was wel grappig...wij waren geen gasten maar deden alsof! Nog even bij Saks on Fifth Avenue binnen geweest en een bontjasje van 25.000 dollar gepast, was niet zo mijn smaak ha ha (Zusje had hier bij moeten zijn!)

Zodadelijk de koffers inpakken, altijd een behoorlijke klus....het wordt steeds meer inhoud!!

De 4 weken zijn voorbij gevlogen.....alles tot in de puntjes geregeld door René!

Fijn weekend en snel tot ziens!!

Rita en Rene...

New York en het Statue of Liberty

Vanmorgen zijn we op pad gegaan om het vrijheidsbeeld, één van de typische kenmerken van New York, met een bezoekje te vereren. Om op Liberty Island te komen, moeten we naar het uiterste puntje van Manhattan om vandaar uit met de veerboot naar het eiland te varen. De tocht naar de pont gaan we lopend doen, het is slechts een kilometertje of 10 dus dat moet kunnen. Het is echter al behoorlijk warm, 32 graden, en we warmen behoorlijk snel op. Een koele fles met drinkwater komt dan ook goed van pas.

Onderweg stappen we nog bij wat winkels binnen maar 'sale' is hier blijkbaar niet zo goedkoop als wij hadden verwacht en we laten de kleding dan ook maar mooi hangen. Wel drinken we nog een grote beker koffie bij een Starbucks-achtige koffieshop.

Bij de veerboot aangekomen kopen we twee tickets en stellen ons op in de rij om aan boord te gaan. We moeten uiteraard weer eerst door een uitgebreide veiligheidscontrole, bril af, riem uit de broek, alle zakken ledigen in een mandje, horloge af enz. Maar uiteindelijk stappen we aan boord en varen naar het eiland van bestemming. Vanaf de boot heb je wel een mooi uitzicht op de skyline van Manhatten en de in aanbouw zijnde torens van het WTC, je weet wel die in 2001 door vliegtuigen zijn doorboord. In het park bij de veerboot staat nog een herdenkingsmonument aan die gebeurtenis. Een sculptuur wat in de hal van één van de verwoeste torens heeft gestaan is enigszins beschadigd weggezet ter herinnering aan alle slachtoffers van die ramp.

Op het eiland aangekomen is er wel een teleurstelling. Het beeld wordt sinds november 2011 gerenoveerd en is pas in de herfst van 2012 weer open voor publiek. Dan maar wat foto's van de buitenkant en na een uurtje weer terug naar vaste wal.

De wandeling terug is een behoorlijke opgave maar we hebben het gered, al was het een behoorlijke beproeving. We komen door Chinatown waar we nog bij een chinees restaurant lekker gegeten hebben en daarna wandelen we door Little Italy.

Morgen zullen we het maar eens wat rustiger aan doen.

Groetjes van René en Rita

New York

Vanmorgen heerlijk uitgeslapen, wat waren we moe van dat vlieggebeuren van gisteren.
Na een lekkere stortdouche, op naar het breakfast, dat kun je hier op vele plekjes scoren. Wat een totale andere levenstijl hebben de mensen hier, iedereen lijkt hier buiten de deur te eten! Ook de drukte is enorm, ongelofelijk dat je hier fietsers ziet. Het weer is aangenaam, zonnig en niet te warm (24 graden).
Wij zijn op tijd weg uit Florida, het is daar echt slecht weer, door Hurricane Debby!!
Wij hebben eerst wat rond gekeken , ik vergaap mijzelf aan die enorme flatgebouwen alles is zo groot hier! Wij zijn naar een rustiger gedeelte gewandeld n.l naar Central Park....een
schitterende plaats in zo'n drukke stad. Een flinke wandeling gemaakt maar het park is zo groot dat wij na enkele uurtjes terug zijn gelopen.
Vanavond hadden wij kaartjes voor een uitvoering van Cirque du Soleil, genaamd Zarkana, dit was in Radio City music hall, was werkelijk indrukwekkend mooi. Bij het terug lopen was het alweer een drukte van jewelste, eenmaal terug in het hotel kregen nog een wijntje aangeboden, wat een service!!

Morgen wordt het hier een zonnige dag (30 graden)

Tot morgen!!
Rita en Rene

Dagje vliegveld

Vandaag stond in het teken van onze verplaatsing van Orlando naar de Big Apple, New York.

We waren veel te vroeg uit bed, half zeven, want Rita kon niet meer slapen. Waarschijnlijk was ze wat nerveus voor wat haar te wachten staat in die grote stad. Na een ontbijt gingen we om half tien al op weg om de auto bij Hertz in te leveren. Dat ging heel voorspoedig en om elf uur hadden we al ingecheckt voor de vlucht van 14.15 uur met Delta Airlines naar het vliegveld La Guardia in New York.

Rond twaalf uur kregen we te horen dat de vlucht was vertraagd. Daar waren we al bang voor door al die toestanden met Hurricane Debby, maar dat was niet de reden. In New York was het weer inmiddels zo slecht door de vele regen dat het vliegveld slechts mondjesmaat de vliegtuigen kon laten landen. De nieuwe vertrektijd werd 16.00 uur. Daar zit je dan, ingecheckt en al met nog 4 uren wachten voor de boeg. Gelukkig konden we wel wat te eten kopen en uiteindelijk stegen we tegen vieren op. Tijdens de vlucht kregen we te maken met lichte turbulentie en halverwege de vlucht gingen we rondcirkelen boven North Carolina. Er bleek nog meer vertraging op het vliegveld te zijn.

Om zeven uur werd er geland. Gelukkig hadden we onze koffers redelijk snel te pakken en konden we een taxi naar Manhattan nemen. De taxichauffeur raasde door de stad en een half uurtje later stonden we voor het hotel. Alweer een schitterend hotel.

We werden ontvangen met een glas wijn en terwijl we in het bankstel zaten te rusten van de reis onder het genot van een wijntje werden we ingecheckt. Onze koffers werden naar de kamer gebracht en we konden zien dat het wederom een pracht van een kamer was, compleet inloopdouche en uiteraard gratis wifi. De wifi werkt weer prima dus kunnen we vanuit New York ons eerste verhaaltje plaatsen.

Vanavond maar eens lekker vroeg naar bed en morgen een eerste verkenning gaan doen. het weerbericht ziet er gelukkig een stuk beter uit dan in Orlando.

Groetjes van René en Rita.

Hurricane Debbie

Vandaag, zondag, stond in het teken van Hurricane Debbie. Deze tropische storm bevindt zich in de Mexicaanse Golf en heeft onze dag een beetje verziekt. We waren van plan om Epcot en de MGM studio's te bezoeken. We zijn er helaas niet aan toe gekomen. Regende het vanmorgen nog lichtjes en gingen we vol goede moed op pad, rond 12 uur viel de regen met bakken uit de hemel. Om 8 uur 's avonds regent het nog steeds en volgens het weerbericht blijft dat de komende dagen nog zo.

Het is ook wel spannend, komt de Hurricane aan land in Florida, of reist ze richting New Orleans? Morgen vliegen we naar New York, en wanneer Debbie in Florida aan land komt gaat die vlucht dus mooi niet door en zullen we voor een extra nacht een hotelletje moeten zoeken. Die zijn er overigens genoeg, maar het gooit onze plannen dan danig in de war. Voorlopig is het zover nog niet al is het aan de Westkust in Naples, waar we twee weken geleden nog enkele mooie dagen hebben door gebracht, een noodweer van jewelste. Golven van 4 meter hoog en stormwind, als we het weerbericht moeten geloven. Gelukkig zitten wij in Orlando met alleen regen en nog eens regen en gaan we morgen weg.

We hebben het echt geprobeerd, maar zijn niet verder gekomen dan een wandeling over Epcot. Rennend van winkel naar winkel met onze plastic regenjasjes aan die echter nauwelijks bescherming gaven hebben we rond de klok van één uur maar besloten om terug naar de hotelkamer te gaan. Zijn we net op tijd voor Engeland-Italië. Eerst nog even langs de pizzeria om de luch in te vullen en de middag brengen we op de hotelkamer door. Na de wedstrijd hebben we een lekkere douche genomen en zijn we begonnen met het inpakken van de koffers. Zowaar nog een hele toer door al het geshop van de laatste dagen.

Zoals gezegd, morgenmiddag vliegen we met Delta Airlines naar New York en René heeft alvast via internet ingecheckt om er voor te zorgen dat we naast elkaar komen te zitten. Dus lieve mensen, vanaf morgen komen de verhaaltjes vanuit New York en hebben we geen last meer van Debbie.

Groetjes van René en Rita.

shopping..............

Vandaag hebben we de dollar's laten rollen in de shoppingmall, een walhalla om rond te struinen. Lekker al de cadeautjes voor de kleinkinderen gekocht, en ook nog een 'levi' spijkerbroek voor mijzelf. Ook de schoenenafdeling werd druk bezocht. Rene scoorde nog wat leuke polo's, waren ook leuk geprijst.

Wat betreft het weer, het zonnetje liet het wat afweten, maar het heeft nauwelijks geregend. Dus vanmiddag lekker bij het zwembad weer een boek uitgelezen, Rene heeft zijn voetbalhartje weer op kunnen halen met de wedstrijd Spanje-Frankrijk!!

Vanavond was het behoorlijk benauwd, wij boffen dat het droog blijft. Toch het grote circuit van de midgetgolf gedaan....helaas ik heb Rene niet kunnen verslaan maar de revange komt nog wel....nu eerst genieten van een heerlijk wit wijntje!!

Prettig weekend,

Tot morgen.

Rita en Rene

En alweer een pretpark, Adventure Islands

Vandaag gaan we op weg naar een zusje van Universal Studio's, Adventure Islands. En ja, een avontuur is het zeker geweest. In combinatie met een stevig temperatuurtje, 35 graden, was het een behoorlijk pittig bezoek. Gelukkig stonden op heel wat plaatsen in het park de fans op volle toeren te draaien en zorgden zo voor enige afkoeling.

Na wat leuke foto's gaan we naar een attractie genaamd Spiderman. De wachttijd bedraagt 'slechts' 60 minuten. Nou dat vinden we wel wat te gortig in deze hitte en houden het bij een wandelingetje in de schaduw en zoeken de koelte van de shops, daar staat overal de airco op volle toeren te draaien. Er is ook een nieuwe attractie, het dorp en kasteel van Harry Potter. Er zijn twee achtbanen. Eén voor de heldhaftige en één voor mensen zoals wij die het wat rustiger aan doen. De laatste met een wachttijd van 30 minuten is nog wel te doen.

Daarna door naar een gedeelte wat Jurassic Park wordt genoemd. We maken een wandeling door een dichtbegroeid deel en schrikken van de onverwachte geluiden die om elke hoek ten hore worden gebracht. Dan maar gauw naar een drukker deel van het park. Daar komen we bij een soort van Inca-achtig gebouw genaamd Poseidons fury. We overleven amper de wachttijd van 45 minuten maar het was het wel waard. Een grandioos spektakel van water en vuur. Heel leuk om mee te maken.

Na nog wat shops te hebben bezocht, meest voor de koelere temperatuur, hebben we het wel weer gezien, en gaan op weg naar de parkeerplaats. Geen minuut te vroeg stappen we in. Een gigantisch onweer met stevige regen barst los en we rijden in de stromende regen terug naar ons hotel. Dat wordt geen minigolf vandaag maar een avondje gezellig op de hotelkamer.

We zijn net op tijd terug op de kamer om het laatste half uur van Duitsland-Griekenland mee te maken en zien Duitsland winnen.

Morgen wordt een rustige dag. We zullen de Florida Mall nog eens gaan bezoeken, misschien zien we nog wat leuks om mee naar huis te nemen.

Groetjes van René en Rita