Op weg naar Naples
Vanmorgen zijn we weer vroeg uit de veren. We nemen een ontbijt aan het strand. Hier heeft het hotel een beachcafé waar ze prima ontbijtjes serveren. Nu kunnen we er weer tegenaan. Na de rit van Miami naar Key West, zo'n 260 km, staat vandaag de rit dwars door de Everglades naar Naples op het programma. Een dikke 400 km voor de boeg, dus we gaan vandaag maar om de beurt rijden. Rita het eerste stuk, een kleine 3,5 uur en René het laatste gedeelte door de Everglades, ongeveer 2,5 uur. Misschien zien we wel een paar alligators. Helaas blijft het bij wat plaatjes op de reklameborden van de vele bedrijfjes die je met een airboat over de moerasvelden vervoeren.
Het hotel ziet er weer prima uit, al is de kamer wat minder luxe dan die van het vorige hotel, maar het zwembad is weer heerlijk verkoelend met deze warmte, 35 graden. De wifi werkt hier wel uitstekend dus we hebben snel de nodige foto's geplaatst.
De honger wordt gestild met een bezoek aan Chili's bar and grill. De babyback ribs smaakten voortreffelijk, ook de steak mocht er zijn. Op de terugweg hebben we nog even het strand bezocht, maagdelijk wit zilverzand en heerlijk warm zeewater, het is tenslotte de Mexicaanse Golf. We hebben ook nog een foto gemaakt van een ijssalon, tenslotte kom je niet elke dag een winkel tegen die jouw naam heeft gebruikt.
Zo, morgen zullen we eens zien of we wat alligators kunnen vangen.
Groetjes van René en Rita.
Dagje Key West
Vanmorgen zijn we eindelijk gewend aan het tijdverschil. Pas om 9 uur (15.00 uur nederlandse tijd) zijn we opgestaan. De temperatuur is reeds tot ongekende hoogte gestegen, c.a. 30 graden. Wel is er wat bewolking aan de lucht maar dat zal de pret niet drukken. Eerst zijn we nog op pad gegaan om een ontbijtje te scoren maar dat is niet echt gelukt. Uiteindelijk zijn we maar bij Starbucks binnen gegaan en hebben een capucino met een koffiekoek gekocht. Geen plaats om te zitten, alles was bezet en hebben ons ontbijt dus maar buiten op de stoep genuttigd.
Dan op pad naar het Hemmingway-house, het huis waar de bekende schrijver zijn talloze boeken heeft bedacht en uitgewerkt. In en om het huis lopen, nou ja lopen, de meest slapen, 44 katten. Die zijn er in de loop der jaren geboren en nooit meer weg gegaan. Na deze interessante toer zijn we toe aan enkele uurtjes afkoeling en het zwembad is daar de juiste plaats voor. Tegelijkertijd kan ons huidje wat bijkleuren en dat is redelijk goed gelukt. Na een verkwikkende douche hebben we nog galeries bezocht, dat was schrikken, van de prijzen dan, 3.000 dollar voor een schilderijtje? No way. Ook zijn we nog een dierenwinkeltje binnen gestapt om enkele puppies te bekijken. Rita heeft er nog een foto van gemaakt want een echt hondje meenemen is geen optie.
Als laatste actie hebben we nog de nodige ansichtkaarten gekocht en inmiddels geschreven en verzonden. Hopelijk komenze voor ons in Nederland aan.
Helaas werkt het internet op de kamer nog niet dus jullie moeten nog even geduld hebben voor foto's, maar ze komen er aan.
Groetjes van Rene en Rita.
Van Miami Beach naar Key West
Vanmorgen waren we natuurlijk weer erg vroeg wakker. Na de nodige inpakacties hebben we alles maar in de auto geladen en hebben een ontbijtje gescoord. Dan uitchecken en op weg naar de Key's. In eerste instantie gaat alles goed maar dan mist Rene een afslag en draaien we een kwartiertje rondjes in Miami. Uiteindelijk bereiken we toch de weg naar Key West en neemt Rita het stuur over. Vanaf dat moment verloopt de reis voorspoedig. Ik laat haar de rest van de vakantie maar rijden, ha ha ha.
Na talloze bruggen en eilandjes bereiken we Key West en het blijkt een fantastisch mooi hotel te zijn, midden in het centrum. De kamer is gewoonweg super. We kijken uit op het mooie zwembad en zijn van alle gemakken voorzien. Wat minder is de warmte en het feit dat het ook nog erg benauwd is. Maar gezien de temperaturen in Nederland zullen we maar niet klagen. Na een verkoelende zwempartij zijn we nog een hapje gaan eten en hebben we met de laptop geprobeerd een verhaaltje te plaatsen. Helaas krijgen we via de wifi geen verbinding. Uiteiendelijk hebben we dit verhaaltje dan ook maar via de computer in de lobby geplaatst. Zo kan het ook. We kunnen vandaag alleen geen foto's plaatsen, maar die komen nog wel.
Groetjes van Rene en Rita
Onze eerste dag in Florida
Gisteren was een zeer vermoeiende dag. Vandaag loopt alles een stuk gesmeerder. Het is wel heel warm, in de middag loopt de temperatuur op naar 36 graden. Verkoeling zoeken op een terrasje is dan ook geen overbodige luxe. Een lekker koud biertje erbij en het leven ziet er weer heel anders uit. Na een strandwandeling hebben we nog een bezoekje aan de botanische tuin gebracht. Niet zo heel groot maar wel mooi.
Dan is het tijd voor een lekkere lunch. Met dit weer smaakt een salade het beste. Omdat het happy hour is krijg je de drankjes bij twee voor de prijs van één. Rita wil wel eens een mojito proeven. Het wordt een passion mojito en René houdt het bij een kiwi-melon margarita. Dat hebben we geweten. De warmte eist zijn tol en de alcohol doet de rest. Het is dus hoge tijd voor een middagdutje. Waarschijnlijk zitten we nog niet helemaal in het Amerikaanse tijdschema,daar zal het wel aan liggen,ha ha ha.
Vanavond zullen we de sushibar eens gaan uitproberen. Morgen gaat de reis naar Key West en Rita gaat haar eerste kilometers maken met die grote Nissan.
Groetjes maar weer.
René en Rita
Eindelijk
Vrijdag 1 juni zijn we tegen drie uur 's nachts gaan rijden. Net na vieren hebben we onze auto bij de ingang van Schiphol aan de parkeerservice afgegeven en hebben we ons naar de incheckbali begeven die echter pas om vijf uur is open gegaan. Na een korte vlucht zijn we op de luchthaven van Londen overgestapt. Helaas hadden we in Amsterdam verkeerde informatie gekregen over de vertrekterminal. Bij het inchecken bleek dat we in terminal drie moesten zijn i.p.v. vijf. Normaal niet zo'n probleem maar deze terminals liggen behoorlijk ver van elkaar en we moesten dan ook met een bus mee. Gelukkig hadden we anderhalf uur de tijd om over te stappen, anders waren we behoorlijk nerveus geweest.
Ja, en dan zit je ruim 9 uur in een vliegtuig. Probeer maar wat te slapen, wat natuurlijk niet lukt en lees een tijdschrift en kijk wat naar een beeldschermpje over de informatie die aangeeft dat je nog zoveel uur moet vliegen.
Uiteindelijk kom je behoorlijk moe in Miami aan en stap je naar de immigratiedienst. Nou dat was de grootste afknapper die ik in alle keren dat we Amerika hebben bezocht, en dat zijn er inmiddels dus al acht, heb meegemaakt. We troffen daar de arogantste ambtenaar van heel Amerika. We mochten niet tegen de bali staan maar gepast afstand houden. Hij gaf met korte armgebaartjes aan wat we moesten doen, zoals vingerafdrukken en foto. We mochten ook niet gelijktijdig aan de bali staan maar René eerst en daarna pas Rita. Nou die werd daar al behoorlijk zenuwachtig van. Voor het eerst in Amerika en dan zo behandeld worden. Nadat ik toestemming kreeg om Amerika binnen te stappen wilde ik op haar wachten maar werd met drie korte snauwen te kennen gegeven dat ik door moest lopen en haar moest achterlaten. Gelukkig heeft ze het allemaal prima doorstaan al was ze wel wat zenuwachtig of ze mij nog wel terug zou zien in dat grote Amerika.
Nou dat was me even een ervarig die je geen goed doet. Dan op zoek naar het autoverhuurbedrijf. Uiteindelijk hebben we die bali gevonden en krijgen we niet de auto die we gereserveerd hadden. Maar ze hebben een andere, nog grotere auto klaar staan.Ja dat is dan weer geen probleem, een Nissan Pathfinder, ruimte genoeg dus. Een tweede chauffeur, Rita wil ook wel eens in zo'n grote bak rijden, kost in eerste instantie 325 dollar. Nou dat vinden we wel wat te gortig. Als we te kennen geven dat we dat niet doen zakt de prijs naar 65 dollar. Ja dat is dan wel weer acceptabel. De reden voor die korting komt door het feit dat ik een goldmember ben, wat dat dan ook mag betekenen. Feit is wel dat de prijzen dan heel anders liggen.
Dan met de auto op pad. Rita leest de routebeschrijving en doet dat wonderbaarlijk goed. Zonder ook maar één keer fout te rijden bereiken we in een kwartiertje het hotel. Parkeren is dan wel weer een probleem in zo'n grote stad, maar aan de overkant van het hotel is een parkeerplaats, wel 30 dollar per dag. Dat zijn nog eens parkeertarieven, daar kunnen ze in Roosendaal nog wat van leren. Zijn alle financiële problemen in één keer opgelost.
Het hotel is zoals verwacht, niet overdreven luxe maar wel een mooie schone kamer met een fantastisch bed. We zijn zo moe dat we om 6 uur plaatselijke tijd op bed gaan liggen, in slaap vallen en na 12 uur slaap pas weer wakker worden.
Nu nog op zoek naar een verloopadapter, de stopcontacten zijn hier natuurlijk weer heel anders dan bij ons in Nederland en de meegenomen adapter blijkt niet te werken. Wemoeten er dus wel een vinden anders zijn we binnen een paar dagen klaar met bloggen.
Groetjes uit een onweerachtig Miami Beach van René en Rita.
Het is bijna zo ver
Nog één nachtje slapen, nou ja een half nachtje dan. We moeten om 3 uur de auto in. Naar Schiphol rijden, auto parkeren en naar de incheckbali om er voor te zorgen dat we om 7 uur in het vliegtuig zitten. Koffers zitten nokkivol, dus dat wordt op de rem trappen in de taxfreeshop.
We hebben wel het gevoel dat alles goed geregeld is, alhoewel we best wel wat vergeten zullen zijn. Maar onze VISA creditcard zal ons er wel doorheen helpen. Makkelijk kaartje overigens, je kunt er aan de overkant van de plas bij wijze van spreken zelfs een ijsje mee kopen.
Het wordt vandaag een dag met familiebezoek, nog een laatste koffercheck en klaar leggen van alle documenten. Je zult er op Schiphol maar achter komen dat je het paspoort bent vergeten. Vlieg je mooi niet mee. Ook alle douanefaciliteiten, b.v. het Estaformulier, een uitvinding van de Amerikanen om nog wat extra centjes uit de zakken van de toerist te kloppen, is ingevuld en de toestemming om de VS binnen te komen is verkregen. We hebben gelukkig geen crimineel verleden, anders was dat nog een hele toer geweest.
Aan alle volgers de groetjes, bedankt voor jullie leuke en lieve vakantiegroeten en we houden jullie zoveel mogelijk dagelijks op de hoogte van onze belevenissen. Morgen wordt dat een beetje moeilijk omdat we pas laat, Nederlandse tijd dan, in ons hotel arriveren, maar zaterdag staat er vanuit de USA zeker weer een leuk verhaal op jullie te wachten, uiteraard met de nodige foto's.
Nogmaals groetjes van René en Rita.
Warm, warm en nog eens warm
Is het bij jullie ook zo warm? Dat wordt afzien vannacht.
Een voordeel is het dat we zo alvast een beetje kunnen wennen aan de hoge temperaturen in Florida. Daar koelt het echt niet af na een onweersbui. Elke dag begint het een beetje meer te kriebelen en we leven intens naar volgende week vrijdag toe. Graag zouden we jullie allemaal meenemen om ook te kunnen genieten van zo'n vakantie. Daarom houden we deze blog zoveel mogelijk dagelijks bij zodat jullie helemaal op de hoogte blijven van alles wat we beleven. Ook zullen we héél veel foto's plaatsen, ik heb tenslotte niet voor niks een foto(geniek)model meegenomen. Dat gaat helemaal goed komen.
Het zal nu wel een weekje stil worden maar als we helemaal op weg zijn vliegen de verhaaltjes jullie om de oren.
Tot horens maar weer.